Narodowe Czytanie w scenerii Muzeum Wsi Lubelskiej

Najpierw zabrzmiał dzwon. Chwilę później wśród zabytkowej architektury Muzeum Wsi Lubelskiej padły słowa: „Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie, co to będzie?”. Tak rozpoczęło się sobotnie Narodowe Czytanie „Dziadów” Adama Mickiewicza w lubelskim skansenie. Przy Plebanii z Żeszczynki spotkali się miłośnicy literatury, by wspólnie przypomnieć jedno z najważniejszych dzieł polskiego romantyzmu.

Dźwięk dzwonu nadał wydarzeniu szczególną oprawę. W zabytkowej przestrzeni naszego Muzeum słowa Mickiewicza zabrzmiały inaczej niż podczas zwykłej lektury – w otoczeniu architektury i krajobrazu, które przywołują świat dawnych obyczajów, tradycji i wierzeń.

Czytanie rozpoczęło się o godz. 12 przy Kościele z Matczyna. To właśnie w tym miejscu uczestników wydarzenia przywitał Bartłomiej Bałaban, Dyrektor Muzeum Wsi Lubelskiej. Po chwili wszyscy przenieśli się w okolice Plebanii z Żeszczynki. To właśnie tutaj uczestnicy wysłuchali fragmentów „Dziadów”, dzieła mocno zakorzenionego w ludowej obrzędowości i wierzeniach.

Sceneria Muzeum Wsi Lubelskiej nie była jedynie tłem wydarzenia. Zabytkowa Plebania z Żeszczynki, a także pobliskie lapidarium cmentarne oraz niezwykła architektura skansenu tworzyły przestrzeń, która pozwalała jeszcze mocniej poczuć klimat dramatu Mickiewicza.

Na uczestników czekała również wyjątkowa pamiątka. Muzeum Wsi Lubelskiej otrzymało okolicznościowy stempel z Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Można było nim opieczętować własny egzemplarz „Dziadów”. Dla uczestników była to nie tylko pamiątka samego wydarzenia, ale także tegorocznej edycji ogólnopolskiej akcji promującej czytelnictwo i polską literaturę.

Narodowe Czytanie „Dziadów” w Muzeum Wsi Lubelskiej odbyło się pod Patronatem Honorowym Pary Prezydenckiej.