Przywołajmy Wiosnę – Fotorelacja

 

Rozpoczęliśmy od przygotowania i udekorowania Marzanny – symbolu zimy – przy Zagrodzie z Karczmisk. Następnie, w uroczystym orszaku, została ona wyniesiona nad staw, gdzie ją podpalono i wrzucono do wody. Zwyczaj topienia marzanny wywodzi się z dawnych obrzędów starosłowiańskich. Choć nie jest ściśle związany z etnografią Lubelszczyzny, był niegdyś szeroko praktykowany na ziemiach polskich, zanim zaczął zanikać wraz z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa.

 

Kolejnym etapem było stworzenie gaiku – symbolu nadchodzącej wiosny i odradzającego się życia. Tradycja ta znana jest w wielu regionach Polski, także na Lubelszczyźnie, i od wieków towarzyszy radosnemu witaniu nowej pory roku oraz rozpoczęciu prac w gospodarstwach.

W Polsce gaik występował w dwóch odmianach: starszej, zachowanej na Górnym Śląsku i w Wielkopolsce, powiązanej bezpośrednio z obrzędem topienia marzanny, oraz młodszej – o charakterze społeczno-kulturowym, wyrażającej radość z nadejścia wiosny. Z czasem zwyczaj ten przekształcił się w formę zabawy, praktykowaną zarówno przez dzieci, jak i zespoły folklorystyczne.

Na Lubelszczyźnie gaik tradycyjnie wykonywały dziewczęta, które – ubrane w stroje krakowskie – chodziły od domu do domu, niosąc gaik i śpiewając pieśni.

 

Na zakończenie odbyło się tradycyjne kolędowanie. Dziewczęta, niosąc gaik, odwiedzały domy, śpiewały pieśni i składały życzenia pomyślności. W zamian otrzymywały drobne podarunki: jajka, ser, chleb, placki, pieniądze, a także słoninę czy kiełbasę. Z czasem przyśpiewki z prośbami o datki stawały się coraz bardziej rozbudowane i nierzadko żartobliwie natarczywe.

 

Dziękujemy wszystkim za obecność, wspólną energię i zaangażowanie w podtrzymywanie pięknych tradycji

Zachęcamy do obejrzenia zdjęć i śledzenia naszych kolejnych relacji!